Ωδείο Ηρώδου Αττικού
  1. Προϊστορία (-1100 π.Χ.)



  2. Γεωμετρική εποχή (-1100- 800 π.Χ)



  3. Αρχαϊκή εποχή (800-479 π.Χ)



  4. Κλασική εποχή (478-323 π.Χ)



  5. Ελληνιστική εποχή (322- 31 π.Χ)



  6. Ρωμαϊκή εποχή (30 π.Χ.- 330 μ.Χ.)


    Ενσωμάτωση στον αμυντικό περίβολο της παρηκμασμένης πόλης κατά τον 4ο αι μ. Χ.



    160 μ. Χ. Kατασκευή

    267 μ. Χ. Καταστροφή από τους Ερούλους

  7. Βυζαντινή εποχή (331 μ.Χ.- 1453)



  8. Οθωμανική εποχή (1453- 1821)



  9. Νεότερη και Σύγχρονη εποχή (1821 - )


    1848 Μέσα του 19ου αι. αρχίζουν οι ανασκαφές από τον Κ. Πιττάκη

    1952 Αναστηλώσεις

    1957 Επανάχρηση

Τι βλέπω;

Ένα από τα σπουδαιότερα και πολυτελέστερα ωδεία της αρχαιότητας, χωρητικότητας περίπου 5000- 6000 θεατών. Ήταν κατασκευασμένο από πωρόλιθο του Πειραιά και επενδυμένο με πολυτελή μάρμαρα. Το ημικυκλικό του κοίλο διέθετε μαρμάρινα εδώλια. Διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση, αφενός γιατί η κατασκευή του ήταν προσεγμένη και στιβαρή αφετέρου γιατί μετά την καταστροφή της Αθήνας το 267μ.Χ η προσοψή του ενσωματώθηκε στον νέο οχυρωματικό περίβολο της συρρικνωμένης και παρηκμασμένης πόλης. Σήμερα, το κοίλο του Ωδείου έχει αποκατασταθεί και χρησιμοποιείται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες για πολιτιστικές και μουσικές εκδηλώσεις. Η παρακολούθηση μιας παράστασης εδώ, κάτω από τον Παρθενώνα είναι μία ξεχωριστή και αποκλειστικά αθηναϊκή εμπειρία.

Τι δε βλέπω;

Την εκπληκτική οροφή του, η οποία κατασκευάστηκε με την μέθοδο σχεδιασμού γεφυρών και όχι στεγών, αλλά και την απίστευτη πολυτέλεια στη διακόσμηση του. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο εντυπωσιακή ξύλινη στέγη της αρχαιότητας. Οι τεράστιοι κέδρινοι δοκοί της δεν διέθεταν κεντρικά στηρίγματα, αλλά στηρίζονταν στους περιμετρικούς τοίχους, οι οποίοι ήταν τόσο παχείς, ώστε να μπορεί ακόμη και σήμερα να χωρέσει επάνω τους ένα ολόκληρο λεωφορείο! Το ρεκόρ αυτό ξεπεράστηκε μόλις τον 19ο αι. Το Ωδείο ήταν δωρεά του βαθύπλουτου Ηρώδη προς τιμήν της νεκρής και αγαπημένης γυναίκας του Ρηγίλλας. Ο Ηρώδης ήταν Αθηναίος πολίτης και διέθετε τόσο χρήμα και δύναμη ώστε να δανείζει χρηματικά ποσά στους ρωμαίους αυτοκράτορες αλλά και να κοσμεί την Αθήνα και άλλες πόλεις με μεγαλοπρεπή οικοδομήματα. Το μήκος της πρόσοψης του ήταν 90μ ξεπερνώντας σε μέγεθος και ύψος ακόμη και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών που είναι το μεγαλύτερο του είδους του στη σύγχρονη Ελλάδα. Αυτά τα υπερβολικά μεγέθη για μία μικρή πληθυσμιακά πόλη όπως η ρωμαϊκή Αθήνα, έρχονται σε αντίθεση με το μέτρο και την ηρεμία των αξεπέραστων κλασικών μνημείων στην κορυφή του Βράχου. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο για το μοναδικό αυτό μνημείο είναι η θέση του. Αν σκεφτούμε τα μνημεία που συναντούμε στην περιοχή της νότιας πλαγιάς του Ιερού Βράχου (Διονυσιακό Θέατρο, Ωδείο Περικλή, Στοά Ευμένους, Ωδείο Ηρώδου Αττικού) συνειδητοποιούμε ότι έχουμε το πρώτο πολιτιστικό zoning-cluster στην ιστορία της πολεοδομίας. Έχουμε δηλαδή μία συγκέντρωση κτιρίων με πολιτιστικό χαρακτήρα σε συγκεκριμένο και θεσμοθετημένο από την πολιτεία χώρο. 

Βιβλιογραφία

 
Camp J. (2009), Οι αρχαιότητες της Αθήνας και της Αττικής, Αθήνα, Καρδαμίτσας
 
Κορρές Μ., (2014), Η στέγη του Ηρωδείου και άλλες γιγάντιες γεφυρώσεις, Αθήνα: Μέλισσα
 
Κοσμά Μ., (χ.α.), Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Οδυσσεύς, Υπουργείο Πολιτισμού
http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=6622,
Τελευταία επίσκεψη 30/4/2013
 
Φωκά Ι., Βαλαβάνης Π., (1994), Περίπατοι στην Αθήνα και την Αττική, τόποι, θεοί, μνημεία, Κέδρος