Θέατρο Διονύσου
  1. Προϊστορία (-1100 π.Χ.)



  2. Γεωμετρική εποχή (-1100- 800 π.Χ)



  3. Αρχαϊκή εποχή (800-479 π.Χ)


    Μετά το 500 π.Χ., μεταφέρονται οι παραστάσεις των δραματικών αγώνων από την αρχαία Αγορά στο θέατρο του Διονύσου.



  4. Κλασική εποχή (478-323 π.Χ)



    330 π.Χ. Εκείνη περίπου την εποχή αντικαταστάθηκαν τα ξύλινα καθίσματα και το κοίλο με λίθινα.

  5. Ελληνιστική εποχή (322- 31 π.Χ)



  6. Ρωμαϊκή εποχή (30 π.Χ.- 330 μ.Χ.)


    Ο χώρος διαμορφώθηκε ώστε να μπορεί να φιλοξενεί θηριομαχίες και ναυμαχίες, αγαπητές στο Ρωμαϊκό κοινό.



  7. Βυζαντινή εποχή (331 μ.Χ.- 1453)



  8. Οθωμανική εποχή (1453- 1821)



  9. Νεότερη και Σύγχρονη εποχή (1821 - )


Τι βλέπω;

Το θέατρο του Διονύσου είναι το αρχετυπικό θέατρο της ανθρωπότητας. Σήμερα φαίνεται ως αυτόνομο μνημείο, ωστόσο στην αρχαιότητα ήταν μέρος του Ιερού του Διονύσου. Το σχήμα του θεάτρου και τα λίθινα καθίσματα που βλέπουμε σήμερα, έγιναν μεταγενέστερα. Αρχικά, τα καθίσματα και το κοίλο, το οποίο είχε ορθογώνιο σχήμα, ήταν ξύλινα. Τα λίθινα καθίσματα επεκτείνονταν ως τη βάση της Ακρόπολης, όπως φαίνεται σήμερα από τα ίχνη τους. Ήταν χωρητικότητας περίπου 16.000 θεατών. Η διακόσμηση του χαμηλότερου προσκήνιου απεικονίζει γονατιστές μορφές Σιληνών, ακολούθων του Διονύσου.

Τι δε βλέπω;

Τα πρώτα και σημαντικότερα θεατρικά έργα -με τα υψηλά τους νοήματα- παίχτηκαν εδώ. Η πρώτη δημόσια κριτική προς την εξουσία και την αδικία αντήχησε στα εδώλια και το κοίλο του, μέσω των στίχων των μεγαλοφυών τραγωδών και κωμικών. Οι παγκόσμιες λέξεις θέατρο, σκηνή, τραγωδία ξεκινούν εδώ. Ειδικά για τη λέξη "σκηνή" αυτή προέρχεται από την εξής ιστορία: Στη μάχη της Σαλαμίνας ο βασιλιάς των Περσών Ξέρξης είχε στήσει την πολυτελή και τεράστια σκηνή του στο όρος Αιγάλεω με σκοπό να απολαύσει άνετα τη συντριβή των Ελλήνων. Οι προσδοκίες του διαψεύστηκαν και πάνω στον πανικό τους οι Πέρσες παράτησαν αυτό το κομψοτέχνημα στη θέση του. Οι Αθηναίοι μετά τη νίκη το αποσυναρμολόγησαν και το έφεραν στην Αθήνα. Τα πολυτελή ξύλα της χρησιμοποιήθηκαν για το στήσιμο της κατασκευής της θεατρικής «σκηνής». Επειδή προήλθαν από τη σκηνή του Βασιλέως, η κατασκευή πήρε το όνομα αυτό: “Σκηνή”, και η λέξη αφού καθιερώθηκε, ταξίδεψε στη Ρώμη και από εκεί σε όλον τον κόσμο.  

Βιβλιογραφία

Γιαννηκαπάνη Ε., (χ.α.), Θέατρο Διονύσου Ελευθερέως, Οδυσσεύς, στο
http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=10341
Τελευταία επίσκεψη 3/8/2013
 
Φωκά Ι., Βαλαβάνης Π., (1994), Περίπατοι στην Αθήνα και την Αττική, τόποι, θεοί, μνημεία, Κέδρος