Παναθηναϊκό στάδιο
  1. Προϊστορία (-1100 π.Χ.)



  2. Γεωμετρική εποχή (-1100- 800 π.Χ)



  3. Αρχαϊκή εποχή (800-479 π.Χ)



  4. Κλασική εποχή (478-323 π.Χ)


    Κατασκευάστηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα από το Λυκούργο



  5. Ελληνιστική εποχή (322- 31 π.Χ)



  6. Ρωμαϊκή εποχή (30 π.Χ.- 330 μ.Χ.)


    Επεκτάθηκε και μαρμαρώθηκε το 2ο π.Χ. αιώνα από τον Ηρώδη Αττικού



  7. Βυζαντινή εποχή (331 μ.Χ.- 1453)



  8. Οθωμανική εποχή (1453- 1821)



  9. Νεότερη και Σύγχρονη εποχή (1821 - )


    1868 Ο Ε. Τσίλερ αγόρασε την περιοχή και διενήργησε ανασκαφές. Αργότερα, την πούλησε στο βασιλιά Γεώργιο τον Α΄, ο οποίος δώρισε το στάδιο στην Ολυμπιακή επιτροπή

    1894 Αποφασίστηκε η αναμαρμάρωση του σταδίου εν όψει των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών αγώνων του 1896, η οποία αρχικά έγινε μερικώς.

    1906 Ολοκληρώθηκε η αναμαρμάρωση

Τι βλέπω;

Το Παναθηναϊκό στάδιο βρίσκεται στο λόφο του Αρδηττού, ενός από τους 7 λόφους της Αθήνας, στους οποίους οι Αθηναίοι συνήθιζαν να εγκαθιδρύουν ιερά. Έχει χωρητικότητα περίπου 50.000 θεατών και αποτελείται εξ' ολοκλήρου από μάρμαρο. Το μάρμαρο αυτό όμως δεν είναι αρχαίο. Έγινε αναμαρμάρωση του σταδίου εν όψει Ολυμπιακών αγώνων του 1896 από πεντελικό μάρμαρο, χάρη στο οποίο λέγεται και Καλλιμάρμαρο στάδιο, επειδή αυτό ήταν άριστης ποιότητας. Στη βόρεια πλευρά του πετάλου υπάρχει στοά από την οποία γινόταν η είσοδος των αθλητών και σήμερα οδηγεί στον εκθεσιακό χώρο Ολυμπιακών Αγώνων και στο μουσείο στίβου. Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι αγωγός απορροής του σταδίου υπάρχει από την αρχαιότητα και διατηρείται από τότε σε άριστη κατάσταση. Τέλος, το στάδιο προσφέρει μια μοναδική θέα με ταυτόχρονη θέαση του λόφου της Ακρόπολης και του Λυκαβηττού.  

Τι δε βλέπω;

Οι αρχιτέκτονες στην αρχαία Ελλάδα προτιμούσαν να αξιοποιούν το πλούσιο φυσικό ανάγλυφο του τόπου τους προκειμένου να κατασκευάσουν θέατρα και στάδια, σε αντίθεση με τους Ρωμαίους που τα κατασκεύαζαν εξ αρχής. Το αρχαίο στάδιο (4ο αι π.Χ.) διέθετε ξύλινα καθίσματα μόνο για τους επισήμους,  ενώ στο υπόλοιπο στάδιο οι θεατές κάθονταν στα βράχια ή στο χώμα. Με την επέκτασή του το 2ο αιώνα μ.Χ. -οπότε και μαρμαρώθηκε- η χωρητικότητά του έφτασε περίπου τις 50.000 θεατές. Κατά την εγκατάλειψή του στο μεσαίωνα, τα μάρμαρά του χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικά υλικά. Για την ανακατασκευή του σταδίου το 19ο αιώνα εργάστηκαν 550 εργάτες και κόστισε όσο το 5% των ετήσιων στρατιωτικών δαπανών της χώρας. Το 19ο αιώνα οι αστοί της Ευρώπης και των Η.Π.Α. ελκύονταν ιδιαίτερα από τη θέαση αθλημάτων. Από αυτά τα αθλήματα ο Pierre de Coubertin το 1890 εμπνεύστηκε τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν το 1896 στην Αθήνα. Έκτοτε το Παναθηναϊκό Στάδιο είναι το μοναδικό σημείο του πλανήτη, μαζί με την Ολυμπία, το οποίο έχει το δικαίωμα να φέρει αδιάκοπα την Ολυμπιακή Σημαία. Στη σύγχρονη εποχή το Παναθηναϊκό στάδιο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για σημαντικά αθλητικά και πολιτιστικά γεγονότα, όπως η υποδοχή Ολυμπιονικών, τελετές, αγώνες και συναυλίες.

Βιβλιογραφία

Καρδαμίτση- Αδάμη Μ. (2009-2010), Αθήνα, Μεταμοφρώσεις του αστικού τοπίου, από τη Νεοελληνική Συλλογή Κωνσταντίνου Τρίπου, Μουσείο Μπενάκη
 
Μπάκας Α. (uploaded) (2012), Η ανακάλυψη της σύγχρονης αρχιτεκτονικής, Αθήνα, Scribd
 
Μπαστέα Ε (2008), Αθήνα 1834-1896, Νεοκλασική πολεοδομία και ελληνική εθνική συνείδηση, Libro
 
Παπανικολάου-Κρίστενσεν A. (2003), Το Παναθηναϊκόν Στάδιον: Η ιστορία του μέσα στους αιώνες, Αθήνα, στην Αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών
http://www.eie.gr/archaeologia/gr/arxeio_more.aspx?id=12
Τελευταία επίσκεψη 6/4/2012
 
Ανυπόγραφο, Παναθηναϊκό στάδιο, Οδυσσεύς, Υπουργείο Πολιτισμού
http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1777
Τελευταία επίσκεψη 6/4/2012
 
PanathinaicStadium, (2011), Το Παναθηναϊκό Στάδιο,
http://www.panathenaicstadium.gr
Τελευταία επίσκεψη 6/4/2012